આવી શકે જો રણ વચ્ચે..
હું વહેતી નદી જોઈ લઉં.
કાળા આકાશમાં ઉગે જો સૂરજ..
હું ઈશ્વર જેવું તો જોઈ લઉં.
પવનની લહેર ના સહી..
હું ઉડતી ડમરી જોઈ લઉં.
છે તું કલ્પનાઓથી પર મગર..
હું એ રીતે તો તને જોઈ લઉં.
પાડોશમાં આવીને બેઠી છે મોત..
હું દૂરથી જ જિંદગાની જોઈ લઉં.
Wednesday, October 24, 2007
જોઈ લઉં...
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
3:23 PM
1 comments
Saturday, October 20, 2007
પ્રેમ-બનાવ.
શરૂથી જ બંધાયેલી છું અહીં તળાવની જેમ,
ને એમાં તને લઇને ફરું છું એક નાવની જેમ,
કેવા પણ વહેણ કેમ ના બદલાય,
વહ્યાં કરું છું મહીં એક તણાવની જેમ,
લાગે છે જ્યારે સ્વયંથી પણ ભય મને,
ત્યારે ખુદને વળગાડુ છું તને લગાવની જેમ,
પ્રેમ તારા ભાગનો રાખ્યો છે મેં હજી અકબંધ,
રોજ યાદ કરી જાઉ છું એને એક બનાવ ની જેમ.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
1:29 PM
5
comments
Thursday, October 18, 2007
મુક્તક (ભાગ-૧)
**થડ રહ્યું છે હજીયે લીલું ભલે ડાળા એમાં ફુટ્યા નહિ,
હાથ ત્યારે જ છુટી ગયા’તા ભલે સાથ એમ છુટ્યા નહિ,
રહેવાશ તો હજી છે જ તારો ભલે હોય સ્વપ્ન સ્મરણ માં,
દૂર ના નિભાવીશ સગપણ ભલે સબંધના નામ તે ઘુંટ્યા નહિ.
**તારી યાદ સાથે મારા આંસુઓ ને એવી તો ઓળખાણ છે,
બન્નેવ પડશે એક-મેક ના પ્રેમમાં મને તો એવા એધાણ છે,
યાદ પૂછે છે આંસુ ને "મારા આવા પર તું શાને સરી પડે?"
આંસુ કે છે "રાહ કેટલી જોવાય છે તારી" એનું આ પ્રમાણ છે.
**ના જરાય કોરી ના લાગી મને તો વસંત,
ફુલડા ખીલ્યા ને ભંવરા ગુંજાવી ગઈ વસંત,
પાથરેલી તારી પાનખર મહેકાવી ગઈ વસંત,
ડાળીઓની સાથે પંક્તિઓ પણ સજાવી ગઈ વસંત.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
3:35 PM
5
comments
Friday, September 28, 2007
ખુદને રાખું છું...
ખરી પડેલા પાનની પીળાશમાં હું ખુદને રાખું છું
ને કોમળ ઉગતાં ફૂલની મહેંકમાં પણ ખુદને રાખું છું
વ્યોમમાં ધુમરાતાં આ વાદળમાં હું ખુદને રાખું છું
ને વહેલી સવારે પથરાતી ઝાકળમાંય ખુદને રાખું છું
આંધી સાથે ઉઠતા પવનમાં હું ખુદને રાખું છું
ને બરફની જેમ થીજેલા પાણીમાં પણ ખુદને રાખું છું
ગઝલ ભરેલી દુનીયામાં મૌન હું ખુદને રાખું છુ
જામેલી મહેફીલના રણકારમાંય ખુદને રાખું છુ
આશાઓ ભલે મરે પણ ઈચ્છાઓમાં ખુદને રાખું છું
જીવન ઉડી જાય ભલે ઢાંકીને કફનમાં ખુદને રાખું છુ
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
4:30 PM
2
comments
Friday, September 21, 2007
રીસાયેલી છે કલમ છતા લખાઇ જાય છે,
રડતા અંતરે પણ શબ્દો રચાઇ જાય છે..
અમારી હથેળી ઓ તો જન્મ થી જ ખાલી છે,
છતા હસ્તરેખાઓ જોઇ આશાઓ ઉભરાઇ જાય છે..
લાગણી ઓ છે એમની નિર્જીવ પથ્થર જેવી,
પણ મારી વેદનાઓ ત્યાં જઇને જ કોતરાઇ જાય છે..
લખતા ખુટી જાય અગર શાહી ક્યારેક તો,
ખૂન પણ આલેખાવા તૈયાર થઇ જાય છે..
વહેતી કરવા બેઠા છીએ આજે ખુશીઓ ની સરીતા,
પણ કોણ જાણે કેમ દર્દ ભરેલી કવિતા રચાઇ જાય છે.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
7:04 PM
3
comments
Wednesday, September 19, 2007
હા.. હા.. હા..
જ્યારથી ઊડતી જોઈ છે તારી ચોટલી,
મને ભાવતા નથી શાક રોટલી,
તારા હાથ પગ છે કેવા પાતળા,
જાણે તેલ વગરનાં કોરાં ઢોકળા,
તું આંખમાં આંજે આંજણ,
જાણે ચુલા પર બળેલુ આંધણ,
તારાં નાકનું ટેરવું એવું,
જાણે શીંગોડાના ફોતરાં જેવું,
તુ પહેરીને ચાલે જ્યારે સાડી,
લાગે જાણે પંચર પડેલી ગાડી,
તને જોઈને તો એક જ વિચાર જાગે,
ભાગો.. બિલ્લી જોઈ જેમ ઉંદર ભાગે.
હા.. હા.. હા..
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
5:02 PM
1 comments
મોહન
તારી સાથ સાથ રહેવું છે મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને બંસરી,સાત સૂર હું બની જાઉ,
હોઠોં પર સાથે નાચીશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને મુકુટ,મોરપિંછ હું બની જાઉ,
મસ્તક પર સજીશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને પુષ્પ, સુતર હું બની જાઉ,
હ્રદય પાસે મળીશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને ચંદન,કેસર જળ હું બની જાઉ,
લલાટ પર લીપાઇશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને નટખટ કાનજી,રાધા હું બની જાઉ,
રાસની રમજટ જમાવશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવું છે મોહન,
તું જો બને જ્ઞાન, ભાવાર્થ હું બની જાઉં,
ગીતામાં લખાઇશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવુ છે મોહન,
તું જો બને શબ્દો,રાગ હું બની જાઉ,
કિર્તન માં ગવાઇશું મોહન,
મારે હરદમ સાથ રહેવુ છે મોહન.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
4:11 PM
0
comments
Tuesday, September 18, 2007
સાંભળ સખી..
બાંકડો બોલાવે પેલો..
સાંભળ સખી બાંકડો બોલાવે પેલો,
સાંજ પડે ને ભાગી ને પંહોચતા..
મમ્મીની ના સાંભળતા ના પપ્પાને ગણકારતા,
દોરડા કુદતા કેવા ને લંગડી મજાની રમતા..
આંધળી ખિસકોલી,થપ્પા અને દોડપકડ ના દાવ,
પડતા આખડતા અને ઘુંટણીયા છોલાતા..
અંચાઇઓ ની તકરાર ના કેવા ચલાવતા ઝગડા,
દોડી દોડી ને જ્યારે લાગતો થાક..
જઇને તરત પેલા બાંકડે પટકાતા,
ભીચડમ ભીચડમ માંય જોડે જ બેસતા..
ને બીજા ને ધમકાવી આઘા ભગાવતા,
હાલ ને અલી આજેય જઇએ બેસવા પેલા બાંકડે..
વાતો કરવા,મસ્તી કરવા ને દોસ્તી પાક્કી કરવા,
આપણે તો ઉછરી ને હાલતા થયા..
પણ પેલો બાંકડો ત્યાં થી દેછે સાદ..
જો સાંભળ સખી..બાંકડો બોલાવે પેલો ..
જો બાંકડો બોલાવે પેલો.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
1:56 PM
3
comments
Monday, September 3, 2007
મિત્રતા
અમે જોઇએ જો અમથુ..તમે સ્મીત આપી દેજો,
મારે માંડવુ હોય જો એક ડગલુ..તમે સંગાથ આપી દેજો,
અમે બનીએ જો માછલી તમે ખોબો પાણી આપી દેજો,
સાથ તમારો બસ છે મને ક્યારેક માંગુ તો સહારો આપી દેજો,
માંગુ છુ કેવા અધિકાર હું ખબર નથી કેમ,
માંગવાની જરુર ના રહે હવે એટલી મિત્રતા આપી દેજો.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
3:41 PM
1 comments
Tuesday, August 28, 2007
આજે રક્ષાબંધન
કુમ-કુમ કેરા તિલક અને ચાર દાણા ચોખા,
આરતી ની થાળી સાથે પકવાન અનોખા,
બાંધુ આજે હું તો વિરલા ને રાખડી,
ભાવ થી ભરાઇ આવે બેવ ની આંખડી,
હેત ના ઘુટડા ને મીઠાઇ ના ટુકડા,
ક્યારેય ના આવે તને જીવનમા દુખડા,
કેટલી અંચઇ તારી ને કેટલા તોફાન,
રોજ-રોજ તુ પકડાવતો મારા કાન,
તારા વાંક પર પડતી વઢ મને,
બહુ ડાહ્યો ને લાડકો ગણે સહુ તને,
થઇ ગયા હવે બેવ સમજદાર,
તે પણ સંભાળ્યો હવે જીંદગી નો ભાર,
હસતો રહેજે આમ જ સદાય,
બની ને રહેજે માત-પિતા ની સહાય,
હું તો મુકી ને ગઇ ચાર થાપા દરવાજે પણ,
લક્ષ્મી જેવી લાડી લાવી તુ ઘર આંગણ સજાવજે.
Posted by
હું.. દિગીશા શેઠ પારેખ,
at
8:34 PM
4
comments
